نقش عمده ژئوسنتتیک‌ها به خصوص ژئوگرید در مسلح کردن آسفالت به عنوان ماده‌ای برای افزایش مقاومت کششی آسفالت به تازگی شناخته شده و در حال گسترش است. از جمله این محصولات می‌توان به ژئوگرید‌ و ژئوکامپوزیت‌ آسفالتی تولیدی شرکت ژئوپارسیان اشاره کرد که می‌توانند تا سه برابر باعث افزایش عمر آسفالت شوند و همچنین هزینه‌های تعمیر و نگهداری آن را کاهش دهند.

ضـعف آسفالت در برابر کشش موجب می‌شود تا ترک‌هایی که در لایه‌های زیرین راه به وجود آمده‌اند بـه سـطح آن منتقل شده و موجب خرابی رو‌سازی گردند. نقش مهم این مسلح‌کننده‌ها در لایه‌های آسفالتی، افـزایش مقاومت کششی لایه‌های آسفالتی می‌باشد. ژئوسنتتیک‌های آسفالتی نسبت قابل توجهی از تنش‌های کششی وارده به آسفالت را تحمل کرده و آن هـا را در یک سطح بزرگتر توزیع می‌کنند. این عمل موجب کاهش میزان تمرکز تنش‌های کششی شده و وقوع ترک‌های انعکاسی را به طور قابل توجهی به تعویق می‌اندازد.

امروزه با افزایش تعداد و سرعت وسایل نقلیه، همچنین پیدایش سیستم‌های حمل و نقل جدید مانند سامانه اتوبوسرانی تندر (BRT) و در نظر گرفتن این متغیر‌ها در طرح روسازی (سال طرح 20 سال)، خرابی‌هایی نظیر شیارشدگی، ترک‌های خستگی، ترک‌های عرضی و ترک‌های انعکاسی به شدت در روسازی‌های آسفالتی کشور ایجاد شده است. در شکل زیر انواع ترک‌خوردگی در روسازی که در نهایت منجر به ترک انعکاسی در روکش آسفالتی می‌شوند نشان داده شده است.

انواع ترک خوردگی در روسازی
انواع ترک خوردگی در روسازی

با افزایش خرابی‌های موجود در روسازی نه تنها ظرفیت باربری روسازی کاهش می‌یابد، بلکه سطح خدمت‌دهی آن با گذشت زمان اندکی تحت بارگذاری تکراری وسایل نقلیه کاهش می‌یابد. با کاهش سطح خدمت‌دهی، روسازی باید روکش گردد تا به سطح خدمت‌دهی مناسب برسد. با اجرای روکش و تحت بارگذاری وسایل نقلیه، ترک‌ها و خرابی‌ها در زمان کوتاهی به لایه روکش منتقل شده و نیاز به ترمیم و بهسازی دارند (شکل زیر).

سرعت کاهش نشانه خدمت‌دهی و ظرفیت باربری لایه روکش بدون در نظر گرفتن اقدامات پیشگیرانه
سرعت کاهش نشانه خدمت‌دهی و ظرفیت باربری لایه روکش بدون در نظر گرفتن اقدامات پیشگیرانه

یکی از راه‌حل‌هایی که منجر به افزایش عملکرد روکش و کاهش هزینه تعمیر و نگهداری لایه روکش می‌شود استفاده از میان لایه ژئوگرید آسفالتی است. ژئوگرید‌های آسفالتی با مقاومت کششی بسیار بالا در کرنش پایین منجر به جذب تنش کششی و توزیع آن در زیر لایه روکش می‌شود و از تجمع تنش کششی که سبب ترک خوردگی می‌گردد جلوگیری می‌کند.

تأثیرات ژئوگرید آسفالتی که بین لایه موجود و لایه روکش آسفالتی قرار می‌گیرد، شامل کاهش میزان تمرکز تنش‌ها در ناحیه ترک خورده، افزایش میزان چسبندگی، کاهش شیارشدگی، تسلیح و افزایش ظرفیت باربری روسازی می‌باشد. همچنین به دلیل نزدیک بودن کرنش کششی گسیختگی ژئوگرید آسفالتی به کرنشش ترک خوردگی روسازی آسفالتی، در تنش‌های بالای کششی ابتدا ژئوگرید وارد عمل می‌شود و تنش‌های بالا را جذب و توزیع می‌کند. در شکل زیر نحوه عملکرد ژئوگرید آسفالتی برای تقویت لایه روکش آسفالتی ارائه شده است.

 

کاهش ترک‌های انعکاسی در لایه روکش با استفاده از ژئوگرید آسفالتی
کاهش ترک‌های انعکاسی در لایه روکش با استفاده از ژئوگرید آسفالتی

همچنین تغییرات در توزیع تنش بین روسازی موجود و روکش در صورت وجود ژئوگرید آسفالتی در شکل زیر ارائه شده است. در این تصویر مشاهده شده که میزان تنش‌های انتقالی در اثر استفاده از ژئوگرید آسفالتی به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابند.

اثرات ژئوگرید در کاهش میزان تنش‌های انتقالی
اثرات ژئوگرید در کاهش میزان تنش‌های انتقالی

در صورت عدم چسبندگی بین روکش آسفالتی و روسازی موجود هنگام ترمز وسایل نقلیه تنش برشی ایجاد شده سبب جدا شدن لایه روکش و روسازی موجود می‌گردد (شکل زیر).

جدا شدن لایه روکش از روسازی موجود
جدا شدن لایه روکش از روسازی موجود

در صورت وجود ژئوگرید آسفالتی بین لایه روکش و روسازی موجود، با افزایش قفل بست سنگدانه‌ها در لایه روکش و همچنین افزایش چسبندگی بین دو لایه، مقاومت چسبندگی افزایش می‌یابد (شکل زیر).

افزایش چسبندگی و قفل بست با استفاده از ژئوگرید آسفالتی
افزایش چسبندگی و قفل بست با استفاده از ژئوگرید آسفالتی

 

با توجه به توضیحات ارائه شده، تأثیرات ژئوگرید آسفالتی بر عملکرد روسازی‌های بهسازی شده شامل موارد ذیل است:

  • کاهش نفوذ آب به درز‌های آسفالت و همچنین خلل و فرج مصالح سنگی،
  • جلوگیری و کاهش انتشار ترک‌های انعکاسی،
  • به تأخیر انداختن انتشار و افزایش سطح ترک‌ها،
  • توزیع یکنواخت تنش‌های وارده و کاهش تمرکز تنش در نوک ترک موجود در روسازی،
  • تسلیح سطح روسازی،
  • افزایش زمان سرویس دهی روسازی،
  • قابلیت نصب سریع و آسان،
  • افزایش قدرت باربری در برابر بار‌های ضربه‌ای و دینامیکی،
  • کاهش زمان روکش به دلیل عدم نیاز به برداشت خرابی‌ها،
  • تسریع در ساخت دیوار‌های حائل و کاهش میزان مصالح مورد نیاز با کاهش ابعاد و
  • قابلیت بازیافت در بسیاری از انواع ساخته شده.

جهت مقایسه اثرات ژئوگرید آسفالتی در کاهش میزان ترک‌های روسازی‌های روکش شده، دو مسیر مختلف با ترافیک یکسان که در نصف عرض آن‌ها از ژئوگرید آسفالتی استفاده شده و نصف دیگر به صورت عادی روکش شده، مطابق شکل زیر مورد بررسی قرار گرفته است. مطابق این تصویر، پس از گذشت 3 تا 4 سال از زمان روکش، در بخش مسلح شده ترکی بوجود نیامده و در بخش مسلح نشده ترک‌های طولی و عرضی ایجاد شده است.

کاهش ترک‌های انعکاسی در لایه روکش با استفاده از ژئوگرید آسفالتی (سمت چپ)
کاهش ترک‌های انعکاسی در لایه روکش با استفاده از ژئوگرید آسفالتی (سمت چپ)

بررسی موردی خرابی موجود در منطقه

با بررسی خرابی‌های موجود در روسازی آسفالتی منطقه، مشخص شد که روسازی موجود دارای ترک‌های عرضی، ترک‌های طولی و ترک‌های انعکاسی (ترک موجود در روسازی اجرا شده در زیر این لایه) است (شکل زیر). ترک‌های موجود در روسازی منجر به نفوذ آب به درون لایه‌های روسازی و در نتیجه افزایش پتانسیل عریان‌شدگی، ایجاد پدیده پمپینگ و تشکیل عدسی‌های یخ و درنتیجه افزایش پتانسیل ترک‌خوردگی از جمله پیامد‌های این نوع خرابی‌هاست. همچنین ترک‌های موجود به عنوان نواحی تمرکز تنش برای گسترش ترک‌های طولی و عرضی هستند. ترک‌های عرضی (ناشی از تغییرات دمای روزانه) در روسازی‌های آسفالتی به دو گروه ترک‌های دمای پایین و ترک‌های خستگی برودتی تقسیم‌بندی می‌شوند. ترک خوردگی که بر اثر دمای پایین ایجاد می‌شود، ترک ناشی از دمای پایین و ترک خوردگی حاصل از سیکل‌های برودتی ترک خستگی برودتی است. ترک‌های عرضی و طولی از خرابی‌های سازه‌ای روسازی است که باید ترمیم و بهسازی گردد. اگر ترک‌ها با پر کردن بهسازی گردند، با توجه به گسترش آن‌ها پس از تغییر سیکل دمایی در یک روز و نفوذ آب به لایه‌های پایینی و خاک بستر، خرابی سازه‌ای اتفاق خواهد افتاد و کل روسازی دچار خرابی کلی می‌گردد. ترک‌های طولی می‌تواند دلایلی نظیر پخش و تراکم در دو خط و عدم چسبندگی دو خط یک روسازی آسفالتی به یکدیگر ایجاد می‌شود. ترک‌های خستگی نیز به علت تکرار بارگذاری و همچنین در مواردی ضعف لایه‌های پایین‌تر از لایه رویه ایجاد می‌شود. خرابی دیگری نظیر خرابی رطوبتی وجود دارد که با ورود آب و رطوبت به ترک موجود در روسازی آسفالتی، منجر به افزایش ترک در طول و عمق مسیر و همچنین نوعی از ترک‌های خستگی می‌گردد. همچنین امکان دارد این روسازی موجود بر روی یک روسازی آسفالتی اجرا شده باشد و ترک‌های موجود از نوع ترک انعکاسی باشند که با کرگیری مشخص می‌گردد.

با این حال، باید در نظر داشت که تمام این ترک‌های موجود در روسازی آسفالتی منطقه، پس از اجرای روکش آسفالتی (بدون تقویت و مسلح‌سازی روکش) در مدت زمان کوتاهی تحت عبور وسایل نقلیه به لایه روکش منتقل می‌شوند و تبدیل به ترک انعکاسی می‌گردند.

ترک‌های موجود در روسازی منطقه ترک‌های موجود در روسازی منطقه ترک‌های موجود در روسازی منطقه ترک‌های موجود در روسازی منطقه

ترک‌های موجود در روسازی منطقه

مهندسان و متولیان راه برای تعمیر این نوع خرابی یک لایه روکش آسفالتی با ضخامت مناسب را مورد استفاده قرار می‌دهند. با این حال با توجه به مکانسیم گسترش ترک‌ها به لایه روکش (پس از مدت زمان کوتاهی) تحت بارگذاری وسایل نقلیه در محل ترک، کرنش کششی زیادی در بالای ترک (زیر لایه روکش آسفالتی) ایجاد می‌گردد. این کرنش و تنش کششی به لایه روکش منتقل می‌شود. با تکرار بارگذاری و عبور وسایل نقلیه، تنش‌ها و کرنش‌های کششی در لایه روکش (دقیقه روی محل ترک خوردگی) افزایش یافته و بیشتر از مقاومت کششی مخلوط آسفالتی می‌شود. با افزایش تنش کششی از مقدار قابل تحمل روکش آسفالتی، ترک موجود در روسازی موجود به لایه روکش منتقل می‌گردد و خرابی سازه‌ای دیگر به نام ترک انعکاسی را در لایه روکش ایجاد می‌کند (شکل زیر). در نتیجه اجرای یک لایه روکش بدون یک میان‌لایه نظیر ژئوگرید آسفالتی منجر به افزایش هزینه‌ی تعمیر و نگهداری در لایه روکش می‌گردد.

گسترش ترک حرارتی به لایه روکش با گذشت زمان
گسترش ترک حرارتی به لایه روکش با گذشت زمان

با اجرای ژئوگرید آسفالتی به عنوان یک میان لایه جاذب تنش، تنش‌های کششی از ناحیه ترک خورده جذب ژئوگرید شده و تنش در سطح وسیعی‌تری پخش می‌گردد و کرنش‌های کششی بسیار کمتری به لایه روکش منتقل می‌شود. همچنین اجرای ژئوگرید به عنوان یک میان لایه بین لایه روکش و روسازی موجود، به دلیل قفل و بست مخلوط آسفالتی، از جمع شدگی و موج افتادگی لایه روکش در اثر ترمز‌های وسایل نقلیه نیز جلوگیری می‌کند (شکل زیر):

افزایش قفل و بست مخلوط آسفالتی در صورت استفاده از ژئوگرید آسفالتی
افزایش قفل و بست مخلوط آسفالتی در صورت استفاده از ژئوگرید آسفالتی

هنگامی که در روسازی آسفالتی تعریض یک خط انجام شده است، با توجه به ایجاد یک درز اجرایی (طولی) بین روسازی موجود و روسازی قدیمی، زمان اجرای روکش لازم است برای جلوگیری از منتقل شدن این درز یا ترک به لایه روکش از یک میان لایه نظیر ژئوگرید آسفالتی استفاده شود.

روش اجرای روکش مسلح شده با ژئوگرید آسفالتی

به منظور ایجاد اثر مناسب ژئوگرید آسفالتی بر عملکرد روسازی‌های بهسازی شده، لازم است تا مراحل اجرایی ذیل در هنگام استفاده از این محصولات رعایت گردند:

الف) تمیز نمودن سطح ترک‌ها از گرد و خاک و گیاهان

تمیز کردن سطح روسازی آسفالتی موجود در مسیر و درون ترک‌های آن از گرد و خاک و هرگونه مواد اضافی با استفاده از جاروی مکانیکی و یا هوای فشرده (کمپرسور).

 

تمیز نمودن سطح ترک‌ها از گرد و خاک و گیاهان
تمیز نمودن سطح ترک‌ها از گرد و خاک و گیاهان

ب) پرکردن چاله‌ها و ترک‌ها

 پُرکردن درون ترک‌های واقع در روسازی آسفالتی موجود (شکل زیر) توسط مخلوط‌های قیری. نوع مخلوط قیری مورد استفاده در پُرکردن ترک‌ها، بسته به دهانه بازشدگی ترک و به وسیله قیر مذاب یا ترکیب قیرمذاب و پودرسنگ و یا ترکیب قیرمذاب و ماسه ریزدانه انجام می‌گردد. لازم به ذکر است که عدم اجرای صحیح این مرحله، سبب گردیده تا پس از پخش نمودن قیر تک کت برروی سطح مسیر، بخشی از این قیر در درون ترک‌های پُرنشده موجود نفوذ نموده و مقدار قیر کمتری نسبت به قیر مورد نیاز برروی سطح باقی بماند که این امر باعث عدم چسبندگی کامل ژئوگرید به روسازی موجود می‌شود. در صورتیکه میزان خرابی‌ها به حدی زیاد باشد که امکان پُرکردن ترک‌ها در روسازی موجود میسر نباشد، لازم است تا پس از تمیز کردن سطح روسازی موجود و درون ترک‌ها و همچنین لکه‌گیری برخی از قسمت‌های هوازده یا دارای عریان شدگی و به علاوه پُرکردن چاله‌ها، برروی کل سطح مسیر از یک لایه آسفالتی رگلاژی جهت پروفیله کردن سطح و به علاوه جهت جلوگیری از نفوذ قیر تک کت اصلی به داخل ترک‌های آسفالت موجود استفاده گردد. اگر دهانه‌ی بازشدگی کمتر از 8 میلی‌متر باشد با توجه به ملاحظات اجرایی توسط پیمانکار نیازی به پر کردن ترک‌ها نمی‌باشد.

پرکردن چاله‌ها و ترک‌های با دهانه بازشدگی بیشتر از 4 میلی‌متر، توسط مخلوط‌های قیری

پرکردن چاله‌ها و ترک‌های با دهانه بازشدگی بیشتر از 4 میلی‌متر، توسط مخلوط‌های قیری
پرکردن چاله‌ها و ترک‌های با دهانه بازشدگی بیشتر از 4 میلی‌متر، توسط مخلوط‌های قیری

 

ج) اجرای اندود سطحی توسط قیر خالص

پخش نمودن اندود سطحی (تک کت) با قیر امولسیون (شکل زیر): در صورت استفاده از قیر امولسیون به عنوان تک کت لازم است، قیر امولسیون از نوع کاتیونیک زودشکن بوده و مقدار قیر موجود در امولسیون نیز می‌بایست حداقل 65 تا 70 درصد باشد. همچنین مقدار قیر امولسیون پخش شده نیز باید در محدوده kg/m2 4/0 تا kg/m2 5/0 باشد تا پس از تبخیرشدن آب موجود در آن، مقدار کافی قیر بر روی سطح باقی بماند. باید توجه داشت که استفاده از قیر امولسیون به عنوان تک کت مطابق با طرح رؤسازری برای اجرای روکش است و در حالت اجرای روکش با ژئوگرید آسفالتی افزایش قیری ایجاد نمی‌شود.

اجرای اندود سطحی توسط قیر خالص

اجرای اندود سطحی توسط قیر خالص
اجرای اندود سطحی توسط قیر خالص

د) نصب ژئوگرید آسفالتی بر روی روسازی موجود

نصب ژئوگرید آسفالتی برروی سطح مسیر که قبلاً مورد اجرای لایه تک کت قرار گرفته است

نصب ژئوگرید آسفالتی بر روی روسازی موجود که آغشته به قیر است

نصب ژئوگرید آسفالتی بر روی روسازی موجود که آغشته به قیر است
نصب ژئوگرید آسفالتی بر روی روسازی موجود که آغشته به قیر است

ه) اجرای لایه روکش

 اجرای لایه روکش آسفالتی که بهتر است تا حداقل دارای 5 سانتی‌متر ضخامت باشد (شکل زیر):

اجرای لایه روکش

 

اجرای لایه روکش
اجرای لایه روکش

کاربرد‌ها، ویژگی‌ها و مزایا ژئوگرید آسفالتی

  1. کاربرد‌ها، ویژگی‌ها و مزایای ژئوگرید آسفالتی شرکت ژئوپارسیان به شرح ذیل است:
  2. کاهش ضخامت روکش آسفالتی ژئوپارسیان
  3. عملکرد به عنوان جاذب تنش و توزیع یکسان تنش‌های کششی و برشی
  4. ایجاد چسبندگی بین روسازی موجود و لایه روکش آسفالتی موجود
  5. به تأخیر انداختن حرکت ترک‌های انعکاسی در لایه روکش
  6. تقویت لایه روکش آسفالتی جدید
  7. قابلیت اجرای سریع و آسان بدون نیاز به نیروی متخصص
  8. افزایش عملکرد، ظرفیت باربری روسازی و طول عمر مفید

توجیه اقتصادی ژئوگرید آسفالتی ژئوپارسیان

با توجه به افزایش هزینه قیر و مصالح سنگی در کشور و همچنین با توجه به اهداف توسعه پایدار (کاهش استفاده از منابع طبیعی)، ژئوگرید‌های آسفالتی با عملکرد‌های مختلف به حفظ محیط زیست و کاهش هزینه‌های اجرای پروژه کمک خواهند کرد. موارد ذیل منجر به کاهش هزینه اجرای روکش و هزینه چرخه عمر می‌گردند:

  1. کاهش ضخامت روکش آسفالتی
  2. کاهش هزینه‌های حمل روسازی آسیاب شده
  3. افزایش عمر روکش آسفالتی
  4. کاهش هزینه‌های آسیاب و برداشت روسازی آسفالتی موجود که دچار خرابی شده است
  5. کاهش هزینه تعمیر و نگهداری در بلند مدت

مزایای اقتصادی استفاده از ژئوگرید آسفالتی

  1. اولین مزیت اقتصادی استفاده از ژئوگرید آسفالتی، ایجاد صرفه‌جویی مالی در هزینه‌های اجرایی ناشی از کاهش میزان عملیات آسفالت تراشی، لکه‌گیری و درزگیری و پُرکردن ترک‌ها قبل از اجرای روکش آسفالتی می‌باشد. این کاهش هزینه در دو بخش هزینه‌های مستقیم شامل کاهش مساحت تراش و کندن آسفالت برای لکه‌گیری، کاهش مقدار آسفالت موردنیاز برای پُرکردن محل‌های لکه‌گیری و همچنین کاهش هزینه‌های غیرمستقیم شامل کاهش هزینه‌های استفاده‌کنندگان از راه (کاهش زمان سفر به علت کاهش تعمیر و بهسازی، کاهش مصرف سوخت، کاهش استهلاک وسایل نقلیه) است.
  2. یکی از مهمترین مزایای اقتصادی استفاده از ژئوگرید، ایجاد صرفه‌جویی مالی درازمدت در هزینه‌های اجرایی ناشی از افزایش 2 تا 3 برابری عمر روکش آسفالتی می‌باشد. این کاهش هزینه شامل عدم نیاز به یک یا دو دوره عملیات نگهداری و اجرای روکش تقویتی آسفالتی می‌باشد.
  3. یکی دیگر از مزایای اقتصادی استفاده از ژئوگربد، کاهش قابل توجه مقدار قیر مصرفی در پروژه بوده که باتوجه به معضلات و مشکلات موجود جهت تأمین و حتی نگهداری و ذخیره‌سازی قیر در محل پروژه، این کاهش مقدار قیر مصرفی سبب کاهش مشکلات تأثیرگذار در روند پیشرفت پروژه خواهد گردید.

پیشنهاد برای جلوگیری از گسترش ترک‌ها به لایه روکش

راه حل اول: اگر ترک‌های موجود در روسازی آسفالتی، با فاصله زیاد از هم شکل گرفته باشند، پیشنهاد می‌گردد اجرای ژئوگرید آسفالتی به صورت نواری با عرض 8/1 متر انجام شود. در این حالت 9/0 متر از طول ژئوگرید در یک سمت ترک و 9/0 متر باقی مانده در سمت دیگر ترک اجرا می‌گردد.

راه حل دوم: اگر مقدار خرابی‌هایی نظیر ترک خستگی، ترک انعکاسی و چاله در طول مسیر به فواصل کم از یکدیگر وجود داشته باشد و مقدار زیادی از طول مسیر را به خود اختصاص داده باشد، پیشنهاد می‌گردد که ژئوگرید آسفالتی در تمام طول و عرض مسیر اجرا گردد.

پیشنهاد: هنگام تعریض در روسازی موجود (به دلیل افزایش تعداد خط عبوری) بین روسازی موجود و روسازی آسفالتی جدید در بخش اتصال ترک طولی (به دلیل چسبندگی کم و تفاوت تراکم روسازی قدیمی و روسازی جدید) در کل طول راه ایجاد می‌شود. از آنجایی که قرار است ابتدا روسازی جدید هم سطح روسازی قدیمی شود و سپس یک روکش کلی بر روی دو روسازی انجام گردد، پیشنهاد می‌گردد اجرای ژئوگرید آسفالتی به صورت نواری با عرض 8/1 متر بر روی سطح اتصال روسازی قدیمی و روسازی جدید انجام شود. در این حالت 9/0 متر از طول ژئوگرید در یک سمت سطح اتصال و 9/0 متر باقی مانده در سمت دیگر سطح اتصال اجرا می‌گردد.

در تمامی راه‌حل‌ها، به دلیل مقاومت کششی بالا در کرنش‌های پایین ژئوگرید 60/60، این میان لایه پیشنهاد می‌گردد.

پروژه‌های اجرا شده

شکل‌های زیر برخی از پروژه‌های تقویت روکش آسفالتی با ژئوگرید آسفالتی شرکت ژئوپارسیان را نشان می‌دهد. پس از بررسی‌های انجام شده مشخص شد که با گذشت 5 سال از اجرای ژئوگرید آسفالتی ترک‌های انعکاسی به لایه روکش منتقل نشده است. یکی از وظایف اصلی ژئوگرید آسفالتی به تأخیر انداختن زمان گسترش ترک (ترک‌های انعکاسی) به لایه روکش است که در صورت اجرای صحیح ژئوگرید آسفالتی زمان گسترش ترک سه برابر حالت اجرای روکش بدون میان لایه می‌گردد.

تقویت روکش آسفالتی محور نطنز – کاشان. قم-کاشان
تقویت روکش آسفالتی محور نطنز – کاشان

تقویت روکش آسفالتی بلوار در شهرستان اسلامشهر
تقویت روکش آسفالتی بلوار در شهرستان اسلامشهر

استفاده از ژئوگرید آسفالتی برای تقویت روکش محور‌های شهرستان گلستان
استفاده از ژئوگرید آسفالتی برای تقویت روکش محور‌های شهرستان گلستان

تقویت روکش آسفالتی مسیر دسترسی پسماند شهرستان کرج
تقویت روکش آسفالتی مسیر دسترسی پسماند شهرستان کرج

تقویت روکش آسفالتی با ژئوکامپوزیت آسفالتی
تقویت روکش آسفالتی با ژئوکامپوزیت آسفالتی

 

تقویت روکش فرودگاه
تقویت روکش فرودگاه

تقویت روکش آسفالتی
تقویت روکش آسفالتی

اجرای روکش آسفالتی با ژئوکامپوزیت آسفالتی در جاده هراز
اجرای روکش آسفالتی با ژئوکامپوزیت آسفالتی در جاده هراز

تقویت روکش آسفالتی با ژئوگرید آسفالتی شهرستان باغستان
تقویت روکش آسفالتی با ژئوگرید آسفالتی شهرستان باغستان

اجرای روکش آسفالتی در محور دامغان- سمنان
اجرای روکش آسفالتی در محور دامغان- سمنان

تقویت روکش آسفالتی با ژئوگرید آسفالتی محور قم- کاشان
تقویت روکش آسفالتی با ژئوگرید آسفالتی محور قم- کاشان

 

تعریض روسازی آسفالتی محور سرچم به اردبیل
تعریض روسازی آسفالتی محور سرچم به اردبیل

پروژه های مرتبط با تقویت روکش آسفالت شرکت ژئوپارسیان

بهسازی و اجرای روکش آسفالتی بخشی از آزادراه تهران – قم حدفاصل میدان جهاد تا حسن آباد

کارفرما: اداره کل راه و ترابری استان تهران
محل اجرا : استان تهران
سال ساخت : 1385
مشاور : شرکت مهندسین مشاور هرازراه، شرکت مهندسین مشاور راه آهن راه
پیمانکار : شرکت آسفالت شهریار، ماهان راه، ایران رهرو
دسته‌ها: تقویت روکش آسفالت, راهسازی

نتیجه‌ای پیدا نشد.

فهرست